ΤΡΕΧΟΝ ΦΥΛΛΟ

  • ΘΕΑΤΡΟ
  • ΘΕΑΤΡΟ
  • NITSA
  • ALEXANDRAKIS

 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΦΥΛΛΟ

«ΕΦΥΓΕ» Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΝΕΣΤΗΣΕ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕ ΤΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

 tikopoulos

   Δεν είναι τυχαίο, ότι ο άνθρωπος που ανέστησε το Μικρασιατικό στοιχείο στο Περιστέρι, «έφυγε» ανήμερα της ανάστασης του Λαζάρου!

Ο κοσμοαγάπητος Δημήτρης Τικόπουλος, που γεφύρωσε τις Αλησμόνητες πατρίδες με το Περιστέρι και συσπείρωσε το Μικρασιατικό στοιχείο, που του έδωσε κύρος και υπόσταση με την πρωτοβουλία και την προεδρία του, αποδήμησε στις 31.4.2018 και σκόρπισε θλίψη, όχι μόνο στην οικογένειά του, αλλά και σε όλο το Περιστέρι, που το αγκάλιασε και τον αγκάλιασε με την αγάπη, την πραότητα, την γλυκύτητα, την πείρα και τη σοφία του, αφού κάθε του φράση ήταν απόφθεγμα.

Για την εξαιρετικά οδυνηρή απώλεια του Δημήτρη Τικόπουλου θα ασχοληθούμε εκτενώς στο επόμενο έντυπο φύλλο μας.

*

Προς το παρόν μεταφέρουμε τις θερμές ευχαριστίες των οικείων του, της συζύγου του Άννας, των παιδιών του: Απόστολου και Αικατερίνης και των εγγονών του: Άννας, Χρήστου, Άννυς, Δημήτρη και Δανάης και των λοιπών συγγενών, προς όλους όσους με οποιονδήποτε τρόπο τους συμπαραστάθηκαν στον αδόκητο θάνατο του πολυαγαπημένου τους Δημήτρη Τικόπουλου.

*

Επίσης παραθέτουμε την επικήδεια ομιλία του δημάρχου Περιστερίου κ. Ανδρέα Παχατουρίδη, στην εξόδιο ακολουθία στις 3.4.2018, που είπε τα εξής:

«Σήμερα λέμε «αντίο» με βλέμμα σκυθρωπό και πρόσωπο θλιμμένο, σ' έναν ακόμη πραγματικό παλαίμαχο, της Περιστεριώτικης ζωής και κοινωνίας.

Ο Τάκης ο Τικόπουλος, δεν είναι πια ανάμεσα μας.

Και ο άλλος γιος του Απόστολου και της Αικατερίνης, αποφάσισε να ακολουθήσει αυτή την φορά, τον μοναχικό χωρίς επιστροφή δρόμο, που όμως θα τον βάλει και πάλι, μέσα στην αγκαλιά εκείνων που τον γέννησαν.

Και να που τώρα, αδημονώντας τον περιμένουν.

Εκείνων των ανθρώπων και από τα χρόνια τα παλιά, αγωνιστών στο τερέν της βιοπάλης, που σ' έφεραν, Τάκη, στον Περιστεριώτικο τόπο και κόσμο.

Και έγινες έτσι και 'συ με τη σειρά σου, μέλος μιας ιστορικής Περιστεριώτικης παρέας, που σφράγισε μια ολόκληρη εποχή.

Και ήρθε η ώρα τούτη η σφιγμένη και οδυνηρή, φίλε Τάκη, διπλανέ δικέ μας συντοπίτη, να αφήσεις την αγαπημένη Περιστεριώτικη γη και ατμόσφαιρα, για το ταξίδι σου το τελευταίο και πιο αλαργινό.

Της ζωής το πηλοφόρι και 'συ με τη δική σου σειρά, Τάκη, το κράτησες από μικρό παιδί. Πατώντας στα χνάρια του πατέρα σου.

Τα βήματα σου συναντήθηκαν και με πολλούς άλλους, που χάραξαν το γνήσια ανθρώπινο όνομα τους, στο βιβλίο των Περιστεριώτικων γραφών.

Ανάμεσα τους μάλιστα κάποιοι, της στενής οικογένειας μου, άνθρωποι.

Με τους οποίους στα ίδια θρανία καθίσατε και στο Ναυτικό «σειρά» υπηρετήσατε, γνωριστήκατε και δεθήκατε πολύ.

Κυρία Άννα, το ξέρουμε πως η μέρα είναι δύσκολη. Σύντροφος σου μια ζωή ολόκληρη, ο Τάκης, σήμερα φεύγει και σ' αφήνει πίσω, μόνη και μισή.

Η στέρηση και ο αποχωρισμός σε παγώνουν και δεν παλεύονται.

Ιδίως όταν οι δεσμοί με τον άνθρωπο σου, μετρούν τόσες δεκαετίες.

Απόστολε και Καίτη, ο πατέρας σας, η σκέπη του σπιτιού, υποχώρησε.

Πάλεψε αντρίκια το μακρύ έργο της ζωής. Πρόσφερε στην οικογένεια του, σε 'σας, τα αγαπημένα του παιδιά αλλά και στην κοινωνία του τόπου μας.

Καταθέτοντας προσπάθεια δυνάμεις, καθώς και συμπεριφορά κοινωνικής παρουσίας και συμμετοχής, με σοβαρότητα και αξιοπρέπεια.

Απόστολε, από το στέκι της πραμάτειας του συνονόματου παππού σας, Αθηνάς και Ευριπίδου, τους τότε καιρούς λίγα μέτρα από την Ομόνοια και την κεντρική αγορά της Αθήνας, έρχεται σαν συνέχεια το μαγαζί σας.

Στο κέντρο της πόλης μας και της ζωής της.

Που γίνεται όμως το σημείο αναφοράς και της ίδιας της ζωής του πατέρα σας: Του Τάκη του Τικόπουλου.

Όπως και ο βασικός πόλος τόσο της επαγγελματικής όσο και της κοινωνικής του δραστηριότητας και προσφοράς.

Άννα, Καίτη και Απόστολε, η πορεία του σας τιμά και η σημερινή του απώλεια, σας «κερνά» πίκρα και οδύνη.

Λιωλώ, μετά τον Μιχάλη, έρχεται σήμερα και το άλλο αδέρφι σου, ο Τάκης, να σ' αφήσει με τον χαμό του, της πατρικής σας οικογένειας μοναδικό απομεινάρι. Αυτά είναι τερτίπια της μοίρας και της ζωής.

Όλους, σας συλλυπούμαστε. Και συμμεριζόμαστε τον πόνο που νιώθετε βαθιά μέσα σας.

Σήμερα, μετά από δεκάξι συνεχόμενα χρόνια, που με τιμή και ευθύνη βρίσκομαι στης πόλης μας την εμπροσθοφυλακή, ως εκπρόσωπός της, όπως και της τοπικής μας κοινωνίας, άλλο τόσο όμως και ως άνθρωπος, που έζησα τον Τάκη τον Τικόπουλο, από τότε που παιδί ακόμη, φορούσα κοντά παντελονάκια, έχω δυστυχώς τον ρόλο τον βαρύ, να πω αυτή την

στιγμή, για λογαριασμό όλων των Περιστεριωτών, παλιών και νέων, το στερνό «αντίο».

Για τον οικογενειάρχη, τον πατέρα, τον παππού, τον αδελφό, τον ακάματο Άνθρωπο. Συνάμα όμως και τον φίλο, τον επαγγελματία και τον συμπολίτη, με το χαρακτηριστικό δικό του αποτύπωμα, στην

παλιά εκείνη, μα και λεβέντικη Περιστεριώτικη σχολή.

Ήταν το Περιστέρι, του Δημήτρη Φωλόπουλου, του Θόδωρα και του Παναγιώτη Παχατουρίδη, του Απόστολου Αποστόλου, του Τσουκαντά, του Βουρλιωτάκη, του Σταυρόπουλου, του Καψίλη, του Χατζή, του Κασσιμάτη, του Τζιβίσκου και πολλών άλλων που αισθητά μας λείπουν και ποτέ δεν ξεχνάμε.

Όλη η παλιοπαρέα σε περιμένει, Τάκη.

Εκεί που πας, γαλήνη και ανάπαυση στο πνεύμα σου και την ψυχή σου.

Και από 'δω που φεύγεις, να ξέρεις πως η θέση που σου αντιστοιχεί, στη σκέψη και τη θύμηση μας, θα εξακολουθεί να παραμένει πάντα κρατημένη.

Καλό ταξίδι, Τάκη Τικόπουλε»!

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΦΥΛΛΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΦΥΛΛΑ