ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΦΥΛΛΟ

«ΕΦΥΓΕ» Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ, Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΤΙΜΗΣΕ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΠΟΥ ΑΝΑΣΤΗΣΕ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕ ΤΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ

tikopoulos Δεν είναι τυχαίο, ότι ο άνθρωπος που ανάστησε το Μικρασιατικό στοιχείο στο Περιστέρι, «έφυγε» ανήμερα της ανάστασης του Λαζάρου!

Ο κοσμοαγάπητος Δημήτρης Τικόπουλος, που είχε γεννηθεί την 1η Ιανουαρίου 1927, που γεφύρωσε τις Αλησμόνητες Πατρίδες με το Περιστέρι και συσπείρωσε το Μικρασιατικό στοιχείο, που του έδωσε υπόσταση, εστία και κύρος με την πρωτοβουλία και την προεδρία του, αποδήμησε στις 31.4.2018 και σκόρπισε θλίψη, όχι μόνο στην οικογένειά του, αλλά και σε όλο το Περιστέρι, που το αγκάλιασε και τον αγκάλιασε με την αγάπη, την πραότητα, την γλυκύτητα, την πείρα και τη σοφία του, αφού κάθε του φράση ήταν απόφθεγμα.

Μεταφέρουμε τις θερμές ευχαριστίες των οικείων του, της συζύγου του Άννας, των παιδιών του: Απόστολου και Αικατερίνης και των εγγονών του: Άννας, Χρήστου, Άννυς, Δημήτρη και Δανάης και των λοιπών συγγενών, προς όλους όσους με οποιονδήποτε τρόπο τους συμπαραστάθηκαν στον αδόκητο θάνατο του πολυαγαπημένου τους Δημήτρη Τικόπουλου και παραβρέθηκαν στην εξόδιο ακολουθία και το 40ήμερο Μνημόσυνό του.

Η ΘΕΣΗ ΣΟΥ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ

ΚΡΑΤΗΜΕΝΗ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ

ΚΑΙ ΤΗ ΘΥΜΗΣΗ ΜΑΣ

Από την νεκρώσιμη ακολουθία, όπου ήταν πάνδημη με κυρίαρχο στοιχείο τη γενιά της Μικρασιατικής ΄Ενωσης, παραβρέθηκαν και εκφώνησαν επικήδειους λόγους εκπρόσωποι της Ένωσης και ο δήμαρχος Περιστερίου

κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, αποσπάσματα από την ομιλία του οποίου αναφέρουμε πιο κάτω:

«Σήμερα λέμε «αντίο» με βλέμμα σκυθρωπό και πρόσωπο θλιμμένο, σ' έναν ακόμη πραγματικό παλαίμαχο, της Περιστεριώτικης ζωής και κοινωνίας.

Ο Τάκης ο Τικόπουλος, δεν είναι πια ανάμεσα μας.

Και ο άλλος γιος του Απόστολου και της Αικατερίνης, αποφάσισε να ακολουθήσει αυτή την φορά, τον μοναχικό χωρίς επιστροφή δρόμο, που όμως θα τον βάλει και πάλι, μέσα στην αγκαλιά εκείνων που τον γέννησαν. Και να που τώρα, αδημονώντας τον περιμένουν.

Εκείνων των ανθρώπων και από τα χρόνια τα παλιά, αγωνιστών στο τερέν της βιοπάλης, που σ' έφεραν, Τάκη, στον Περιστεριώτικο τόπο και κόσμο.

Και έγινες έτσι και 'συ με τη σειρά σου, μέλος μιας ιστορικής Περιστεριώτικης παρέας, που σφράγισε μια ολόκληρη εποχή.

Και ήρθε η ώρα τούτη η σφιγμένη και οδυνηρή, φίλε Τάκη, διπλανέ δικέ μας συντοπίτη, να αφήσεις την αγαπημένη Περιστεριώτικη γη και ατμόσφαιρα, για το ταξίδι σου το τελευταίο και πιο αλαργινό.

Της ζωής το πηλοφόρι και 'συ με τη δική σου σειρά, Τάκη, το κράτησες από μικρό παιδί. Πατώντας στα χνάρια του πατέρα σου.

Τα βήματα σου συναντήθηκαν και με πολλούς άλλους, που χάραξαν το γνήσια ανθρώπινο όνομα τους, στο βιβλίο των Περιστεριώτικων γραφών.

Ανάμεσα τους μάλιστα κάποιοι, της στενής οικογένειας μου, άνθρωποι. Με τους οποίους στα ίδια θρανία καθίσατε και στο Ναυτικό «σειρά» υπηρετήσατε, γνωριστήκατε και δεθήκατε πολύ.

Κυρία Άννα, το ξέρουμε πως η μέρα είναι δύσκολη. Σύντροφος σου μια ζωή ολόκληρη, ο Τάκης, σήμερα φεύγει και σ' αφήνει πίσω, μόνη και μισή. Η στέρηση και ο αποχωρισμός σε παγώνουν και δεν παλεύονται. Ιδίως όταν οι δεσμοί με τον άνθρωπο σου, μετρούν τόσες δεκαετίες.

Απόστολε και Καίτη, ο πατέρας σας, η σκέπη του σπιτιού, υποχώρησε.

Πάλεψε αντρίκια το μακρύ έργο της ζωής. Πρόσφερε στην οικογένεια του, σε 'σας, τα αγαπημένα του παιδιά αλλά και στην κοινωνία του τόπου μας. Καταθέτοντας προσπάθεια δυνάμεις, καθώς και συμπεριφορά κοινωνικής παρουσίας και συμμετοχής, με σοβαρότητα και αξιοπρέπεια.

Όλους, σας συλλυπούμαστε. Και συμμεριζόμαστε τον πόνο που νιώθετε βαθιά μέσα σας.

Σήμερα, μετά από δεκάξι συνεχόμενα χρόνια, που με τιμή και ευθύνη βρίσκομαι στης πόλης μας την εμπροσθοφυλακή, ως εκπρόσωπός της, όπως και της τοπικής μας κοινωνίας, άλλο τόσο όμως και ως άνθρωπος, που έζησα τον Τάκη τον Τικόπουλο, από τότε που παιδί ακόμη, φορούσα κοντά παντελονάκια, έχω δυστυχώς τον ρόλο τον βαρύ, να πω αυτή την στιγμή, για λογαριασμό όλων των Περιστεριωτών, παλιών και νέων, το στερνό «αντίο».

Για τον οικογενειάρχη, τον πατέρα, τον παππού, τον αδελφό, τον ακάματο Άνθρωπο. Συνάμα όμως και τον φίλο, τον επαγγελματία και τον συμπολίτη, με το χαρακτηριστικό δικό του αποτύπωμα, στην παλιά εκείνη, μα και λεβέντικη Περιστεριώτικη σχολή.

Ήταν το Περιστέρι, του Δημήτρη Φωλόπουλου, του Θόδωρα και του Παναγιώτη Παχατουρίδη, του Απόστολου Αποστόλου, του Τσουκαντά, του Βουρλιωτάκη, του Σταυρόπουλου, του Καψίλη, του Χατζή, του Κασσιμάτη, του Τζιβίσκου και πολλών άλλων που αισθητά μας λείπουν και ποτέ δεν ξεχνάμε.

Όλη η παλιοπαρέα σε περιμένει, Τάκη. Εκεί που πας, γαλήνη και ανάπαυση στο πνεύμα σου και την ψυχή σου. Και από 'δω που φεύγεις, να ξέρεις πως η θέση που σου αντιστοιχεί, στη σκέψη και τη θύμηση μας, θα εξακολουθεί να παραμένει πάντα κρατημένη.

Καλό ταξίδι, Τάκη Τικόπουλε»!

*

Η «Αναγέννηση» Περιστερίου συλλυπείται τους οικείους του Δημήτρη Τικόπουλου, έναν από τους πιο αξιαγάπητους φίλους και πιστούς αναγνώστες μας, που μας κατηύθυνε με τις σωστές υποδείξεις και την ευθυκρισία του. Και σαν τιμή στη μνήμη του αναδημοσιεύουμε στη διπλανή σελίδα την πρώτη συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει, πριν 35 χρόνια.

Αξίζει να την διαβάσετε για να συνειδητοποιήσετε, αγαπητοί αναγνώστες, το πόσο αγνή και κλασσική ήταν στις αρχές της η παλιά γενιά και πόσο μεγάλη είναι η απώλεια κάθε ξεχωριστής μονάδας της που «φεύγει».

Δημήτρη Τικόπουλε, είμαστε πολύ τυχεροί που καταγράψαμε τη συνομιλία μαζί σου στο χαρτί και έχουμε και ακούμε τη φωνή σου στο μαγνητόφωνο. Έστω και «απών», μας δίνεις δύναμη…

Το ευχόμαστε, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι θα έχεις καλό ταξίδι, γιατί «υπηρέτησες» στο Ναυτικό!

Δ.Λ. - “ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ” ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ – ΜΑΪΟΣ 2018

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΦΥΛΛΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΦΥΛΛΑ

 

  • KAPRALOU
  • AUGULEA
  • AKOUSTIKA
  • LAKIOTIS
  • ΧΑΡΑΜΗΣ
  • ΜΑΥΡΑΓΑΝΗΣ
  • HONDOS CENTER