• VELPA
  • PANAGOPOULOS
  • ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ
  • ΛΕΩΝΙΑ

ΓΕΓΟΝΟΤΑ - ΦΟΡΕΙΣ

  • ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΜΠΕΚΙΑΡΗΣ
  • DR. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Κ. ΛΑΛΕΝΗΣ
  • ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΗΛ. ΓΚΙΖΗΣ
  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Δ. ΚΟΦΙΝΑΚΟΣ
  • ΘΕΟΔΩΡΟΣ Κ. ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ
  • ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΕΓΓΛΕΖΟΥ
  • ΣΠΥΡΟΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΤΡΙΩΝ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΚΥΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 

Πολυαρχιερατικό μνημόσυνο προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, τελέσθηκε την Κυριακή 6.11.2022, με τη συμπλήρωση τριών ετών από την εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτη Περιστερίου κυρού Χρυσοστόμου, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών (Νέο).

Συλλειτούργησαν οι σεβ. Μητροπολίτες: Περιστερίου κ.κ. Γρηγόριος, Μεσσηνίας κ.κ. Χρυσόστομος και Άρτης κ.κ. Καλλίνικος.

Τους Αρχιερείς πλαισίωσαν, ο Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μητροπόλεως Περιστερίου Αρχιμ κ. Άγγελος Ανθόπουλος, πρωτοσύγκελλοι των άλλων Μητροπόλεων, εφημέριοι του Ιερού Ναού και κληρικοί άλλων Ναών του Περιστερίου.

Αναφορά στην προσωπικότητα και το έργο του μακαριστού κυρου Χρυσοστόμου Περιστερίου έκανε ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ.κ. Χρυσόστομος, την ομιλία του οποίου καταχωρούμε στο τέλος της περιγραφής μας.

 

Στην συνέχεια τελέστηκε το τριετές μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτη Περιστερίου κυρού Χρυσοστόμου. Και ευχαριστίες προς τον Μακαριώτατο, τους Αρχιερείς, στους επισήμους και τους πολίτες που παραβρέθηκαν, απηύθυνε ο Ποιμενάρχης Μητροπολίτης Περιστερίου κ.κ. Γρηγόριος.

Παραβρέθηκαν ο δήμαρχος Περιστερίου κ. Ανδρέας Παχατουρίδης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Βασ. Λώλος, η αντ/ρχος Περιβάλλοντος κα Μαίρη Τσιώτα Μάρκου, οι βουλευτές της «Ν.Δ.» Β΄ Αθήνας κ. Γιάννης Λοβέρδος και Ιωαννίνων κα Μαρία Αλεξάνδρα Κεφάλα, οι π. δήμαρχοι Περιστερίου κ.κ. Θεοδ. Δημητρακόπουλος και Αθανάσιος Κορακάκης, κοινοτικοί σύμβουλοι, συγγενείς του Μακαριστού κ.ά.

*


ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

«Παρλθαν τρία χρόνια π τν μέρα κατ τν ποίαν μακαριστς Μητροπολίτης Περιστερίου κυρός Χρυσόστομος Ζαφείρης φησε τν πρόσκαιρον ταύτην ζων κα πλθε ες τν αωνιότητα. νας πλος ρχοντας κα νας ρχοντικς νθρωπος. κρυβε μέσα στν ψυχ του μία νθρώπινη ρχοντιά πού δέν εχε καμία σχέση μ τν ξωτερικ του συμπεριφορ κα μφάνιση. κενο πού τν κανε ξεχωριστ κα διαίτερο ς προσωπικότητα ταν “ πλότης, κα τ το θους δολόν τε κα μνησίκακον”[1]. ταν λόγιος συγγραφέας, διδάσκαλος, ποιμένας, αθεντικς κφραστς τς ρθοδόξου Θεολογίας.

Γεννημένος τ 1935 στή Μεγαλόχαρη τς ρτας, τέταρτο κατ σειρ παιδ το θνομάρτυρα ερέα Σπυρίδωνος Ζαφείρη κα τς Πρεσβυτέρας Εαγγελίας Κοίλια.

Κατόπιν νεργειν τν συγγενν του δηγείται στό “Ζάννειον ρφανοτροφεον” κα γγράφεται στην Ε’ τάξ το Δημοτικο Σχολείου. Κατ τή διαρκεια τς κε παραμονς του εκόνα κα λη παρουσία του ταν παραπάνω π κοσμιωτάτη κα διακρίθηκε γιά τή φιλομάθεια κα τ θος του. Τελειώνοντας ς ριστοχος τ Δημοτικ Σχολεο, εσέρχεται στ Προγυμνασιακ Τμμα τς Πατμιάδας κκλησιαστικς Σχολς. κε, στο Καστρομονάστηρο τς Πάτμου κα στν ερ Μον το Εαγγελιστο ωάννου το Θεολόγου, ς λλος “γαπημένος μαθητής κα πιστήθιος φίλος Χριστο” βίωσε τν προσωπικ του ποκαλύψ κα ποφάσισε ν νηφορίσει τ δύσκολο δρόμο τς ερωσύνης.

Τν ούνιο το 1954 περάτωσε τς προγυμνασιακς του σπουδς κα κατόπιν νεργειν το Διευθυντο τς Πατμιάδας, εσήχθη στν Θεολογικ Σχολ τς Χάλκης. Στς ρχς το καδημαϊκο τους 1954-1955 γινε γγραφ του μ φόδιο τ συστατικ πιστολ το τότε Μητροπολίτου ρτης κα μετέπειτα ρχιεπισκόπου θηνν κυρο Σεραφείμ. Στην ξαετ φοιτήσή του στ Χάλκη συνδέθηκε πνευματικά μ τν λήστου μνήμης εράρχη το Οκουμενικο Πατριαρχείου, Μητροπολίτ Μύρων, τν μετ τατα φέσου, κυρ Χρυσοστομο Κωνσταντινίδη, ν τ μάθημα στ ποο διέπρεψε ταν τ θος. φοσίωσή του κα πιμέλειά του ς φοιτητο εναι κόμη ποτυπωμένες στς ναμνήσεις κα στ συνείδηση τν συμφοιτητν του. Μετ τ Χάλκη συνέχισε τς μεταπτυχιακς του σπουδς στ Στρασβοργο κα στ ωμαιοκαθολικ Θεολογικ Σχολ το Μύνστερ τς Γερμανίας.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

φιλομάθειά του τν νέβασε σ καδημαϊκς βαθμίδες. Κατέστη Καθηγητς τς Θεολογικς Σχολς το Τιμίου Σταυρο στ Βοστώνη, τς Θεολογικς Σχολς το Balamand στ Λίβανο, το Οκουμενικο νστιτούτου Θεολογικν Σπουδν στ εροσόλυμα κα τς νωτέρας κκλησιαστικς Σχολς θηνν, ν γνωστς σ λο τ Θεολογικ κόσμο εναι ο δραστηριότητές του καί ο παρεμβάσεις του στό Παγκόσμιο Συμβούλιο κκλησιν κα θεολογικ πορεία του στν μερικ κα τήν Γερμανία.

ναγνωρίζοντας λη τν γενικότερη προσφορά του, κκλησία τς λλάδος, τ τος 1976, τν ξέλεξε Τιτουλάριο πίσκοπο Γαρδικίου, διορίζοντάς τον ταυτόχρονα κα Διευθυντή το Διορθοδόξου Κέντρου τς κκλησίας τς λλάδος, θέση τν ποία διατήρησε μέχρι τ 1999. στερα π να χρόνο κριβς κκλησία τς λλάδος τν ξέλεξε Μητροπολίτ Περιστερίου, σ διαδοχ το αφνιδίως ποβιώσαντος Μητροπολίτου λεξάνδρου (Καντώνη).

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

ν μπορούσαμε ν χωρίσουμε τ ζω το οιδίμου εράρχου σ δύο κεφάλαια, τ να θ ταν ατό πού θ μς παρουσίαζε τ σχέση κα τ συνδεσμ του μ τ Οκουμενικ Πατριαρχεο. νας σύνδεσμος πού εχε ς φετηρία τν γγραφ του στ Θεολογικ Σχολ τς Χαλκς κα μία σχέση ποία δομήθηκε στήν μεταλαμπάδευση στούς φοιτητές το πνεύματος τς φαναριώτικης παράδοσης γιά τό τί εναι καί τί σημαίνει κκλησία τς Κωνσταντινούπολης, ς Οκουμενικό Πατριαρχεο γιά λόκληρη τήν κκλησία. σχέση ατή δέν διακόπηκε ποτέ! Μέχρι τ τέλος τς ζως του, ο θέσεις κα ο πόψεις του ταν πάντοτε περασπιστικς κα συμπορευόμενες μ τ Σεπτ Κέντρο τς ρθοδοξίας, πργμα τ ποο νέπνευσε κα σ λους σους διακονήσαμε δίπλα του. Τν θυμάμαι, σχεδν πάντα μέ βουρκωμένα μάτια, ν μιλάει γι τ Σχολ τς Χάλκης, γι τν Μεγάλο Πατριάρχη θηναγόρα, γι τν Σχολάρχη του, Μητροπολίτ κονίου άκωβο, κα γιά τν νθρωπο πο το στάθηκε ς πραγματικς πατέρας τν φέσου Χρυσόστομο.

ς δεύτερο κεφάλαιο στ ζω του, ναμφίβολα, θεωρεται διακονία του στ Περιστέρι. π τν κλογ του ς Μητροπολίτης Περιστερίου θεολογικ του κατάρτιση δν παρέμεινε στ θεωρία, στ βιβλία κα στ συγγράμματα λλ λαβε σάρκα κα στ στ μεγάλο ποιμαντικό, λειτουργικό, φιλανθρωπικ κα κοινωνικ του ργο. Τ τρίπτυχο το ργου του ταν : Διδάσκαλος, θος κκλησιαστικό, φιλανθρωπία κα λα ατά μ να πνεμα πλότητας.

Με αυτόν τν ρο θά μπορούσαμε ν σκιαγραφήσουμε λόκληρη τν προσωπι­κό­τητα το μακαριστο Μητροπολίτη Περιστερίου κυρο Χρυσοστόμου Ζα­φεί­ρη κα μάλιστα πως περιγρά­φεται κατά περιεχόμενο πό τόν σιο ωάννη τς Κλίμακος.

πλότητα ποτελε μία συμπεριφορά πού δέν κινεται πό κάποιο κακό λογισμό. παλλαγμένη πό κάθε κακία καί πόνοια, δηγε στήν εθύτητα καί στήν περγίερη σκέψη καί μιλία.

ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΑΝΕΠΙΤΗΔΕΥΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Μέ ατόν τόν περιγραφικό ρισμό πλότητα ποτελε τόν «θρόνο τς γάπης καί τς πραείας ψυχς», ποία ναζητε συνεχς τήν ταπείνωση, μέσα πό τήν ποίαν γεννται πομονή καί διάκριση. Δέν πάρχει πλότητα χωρίς ταπείνωση καί πακοή. Δέν φίσταται ταπείνωση χωρίς πραότητα και πομονή. Δέν πιτυγχάνεται διάκριση χωρίς πραότητα καί πλότητα. λα ατά τά στοιχεα εναι λληλένδετα μεταξύ τους καί δομον μία γενικότερη εκόνα το πλο, κατά τήν πατερική σκέψη νθρώπου.

παιτεται λοιπόν γιά νά κφράζεται κάποιος μ πλότητα νά χει μία νυπό­κριτη, νιδιοτελ καί νεπιτήδευτη συμπεριφορά, γι’ ατό καί λέει γιος ωάννης, τι ο «συνετοί νόητοι» δύσκολα μπορον νά καταλάβουν τό πε­ριε­χό­με­νο καί τή λειτουργία τς πλότητας, πειδή τυγχάνει μία πολυσήμαντη καί πολυδιάστατη συμπεριφορά καί στάση ζως, μέ πολυποίκιλες κδηλώ­σεις. Δέν εναι μάλιστα στοχο τι γιος ωάννης τς Κλίμακος μιλε γιά μία «ποίκιλη πλότητα» (Λόγος ΚΔ΄), ποία εναι παλ­λαγμένη πό διάφορες κφάνσεις, πως πό τήν κάθε μορφή κακίας.

λα ατά τά στοιχεα στοιχειοθετοσαν τν χαρακτρα καί προσομοίαζαν στό πρόσωπο το μακαριστο Χρυσοστόμου Ζαφείρη. σως νά εχε να δικό του τρόπο πού τά ξωτερίκευε καί τά ξεδήλωνε, ποδηλώνοντας τσι τήν διο­προ­σωπεία το χαρακτρος του καί το τρόπου τς βιοτς του, πάντα μως τά ξέφραζε μέ μία ελικρίνεια καί μέ μία αθεντικότητα.

Γιά ποιον δέν μποροσε νά μπε στή σκέψη του δέν κατάφερνε νά ρμηνεύσει καί νά ποδεχθε τήν πλότητά του.

«ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

Το μακαριστο, κριτήριο τς λης βιοτς του, ταν τό καλς νοούμενο συμφέρον τς κκλησίας, τήν ποίαν νεγνώριζε ς «Μητέρα καί Μάνα» καί πάντοτε θετε πάνω πό λα τό καλό Τς. ,τι εμαστε, εμαστε πό τν κκλησία. Σ’ ατήν φείλουμε τ πάντα κα γι’ ατό κα γωνιζόμαστε. Δέν μς φείλει κκλησία. Ποτέ νσυνείδητα δέν προκάλεσε κακό στήν κκλησία. Πάντοτε προσπαθοσε νά μήν προκαλε τό ποίμνιό του μέ ξεζητημένες συμπεριφορές, παραστάσεις κδηλώσεις.

Μέ τρόπο πλό νουθετοσε τούς κληρικούς του καί προσπαθοσε νά τούς μεταλαμπαδεύει τήν γάπη του γιά τήν κκλησία, τό ποίμνιο Της καί τό ργο Της. Γι’ ατό καί γινόταν τπος καί πογραμμός.

Μέ πνεμα ταπείνωσης καί πομονς προσπαθοσε νά τούς «κατηχήσει» «πέρ ν» πρέπει νά θυσιάζονται, κόμη καί γιά τά «κεκτημένα» τους, προκειμένου νά προχω­ρή­σει τό γενικότερο κκλησιαστικό ργο, πολλές φορές μάλιστα μέ τρόπο φορτικό ως καί παρεξηγήσεως.

Κανένας δέν μπορε νά μφιβάλλει γιά τήν γάπη του, τήν ταπείνωσή του καί τήν θυσιαστική του διάθεση. Μία γάπη νεπιτήδευτη χωρίς νά προσβάλλει τόν κληρικό τόν λαϊκό.

νυπόκριτη ατή γάπη του ξεδηλοτο καμμιά φορά μέ να διόρρυθμο τρόπο στε νά μήν δώσει φορμή σέ λλους νά πενδύ­σουν σ’ ατήν, να τόν κακολογήσουν νά τόν κμεταλλευτον πρός «διον φε­λος».

διος ποτέ δέν διεκδικοσε τίποτε γιά τόν αυτό του λλά ­ταν φορτικός στίς παιτήσεις του γιά θέματα τς κκλησίας καί πρός κανοποίηση τν σκοπν Της πό τούς λλους καί γιά τό ποίμνιό του.

ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ

πλότητα ταν στάση ζως. ταπείνωση κατάσταση θυσιαστική. πραότητα καί πομονή στοιχεα τς διακονίας του καί γάπη του πρός πάντας τρόπος παρξης.

Καί ταν, «ς σάρκα φορν καί τόν κόσμον οκν» ξεδήλωνε θυμό γανάκτηση ποτέ δέν ταν μία κατάσταση μόνιμη. Πάντα στιγμιαία καί χωρίς διάθεση κδίκησης.

Προσπαθοσε πάντα να πηρετε τν νθρωπο χωρς διακρίσεις κα ποκλεισμούς. νσάρκωνε τν λόγο το ερο Χρυσοστόμου: “πσαν δ φειδ νθρώπων ποιεσθαι κα εχεσθαι πρ τς ατν σωτηρίας”, πειδ γνωρίζε τι για τν κκλησία νθρωπος ποτελε τ κέντρο τς διαρκος μέριμνας κα το διαπτώτου νδιαφέροντος της κα τν ναλλοίωτη κα διαμφισβητήτη προτεραιότητά της. διος “ργοις κα λόγοις” τόνιζε τι νθρωπος κα σωτηρία το πρέπει να ποτελε μονίμη στία προσοχς, μέριμνας κα δράσης κάθε Τοπικς κκλησίας.

πίστη γιά τν μακαριστ Χρυσόστομο εχε μία πρακτικ κφραση κα φαρμογή. πραγματικς πιστς πρέπει ν σταυρώνεται μαζί μ τν Χριστ γι ν ζ κατ Χριστόν, σύμφωνα καί μέ τ σημεριν ποστολικ νάγνωσμα, ατ πιβίωση στό πρόσωπο το κάθε χριστιανο, κυρίως δ το κάθε κληρικο σήμαινε αταπάρνηση, ατοθυσία, προσφορά, γνα κα κόπους, λα ατ τ ποα χαρακτήριζαν τ 40 χρόνια διακονίας του ς Μητροπολίτου Περιστερίου.

γαπήθηκε πως γάπησε κι κενος.

ΣΥΓΧΩΡΟΥΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟΝ ΠΙΚΡΑΝΑΝ

κόμη καί τούς τελευταίους 9 μνες τς σθενείας καί τς «μοναξις» του ταν πλός καί ταπεινός, καλλιεργοσε τήν πομονή καί τήν καρτερικότητα.

Συγχωροσε καθημερινά λους ατούς πού τόν πίκραναν μέ τήν συμπεριφορά τους καί πού μέ τή στάση τους πέστρεφαν νάδελφα τό πρόσωπό τους, πειδή πλέον ταν νίσχυρος.

Ελογοσε κείνους πού μέχρι τήν τελευταία στιγμή στάθη­καν δίπλα του, χι μόνο τούς συγγενες καί τούς οκείους του, λλά καί τούς φίλους του, κληρικούς καί λαϊκούς.

κκλησία θ τν μνημονεύει στά κκλησιαστικ της Δίπτυχα ς πίσκοπο τς Τοπικς κκλησίας το Περιστερίου.

Τ πιστ τέκνα τς Μητρόπολης Περιστερίου ς τν καλν κα γωνιστή ποιμένα κα διδάσκαλο.

ς εναι αωνία μνήμη του».

 

Γρηγορίου Θεολόγου, Λόγος ΙΗ’ εἰς τόν πατέρα του, ΕΠΕ, ΓΡ. ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑ, τ. 6

 

Δ.Λ.

 

(ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2022)

  • LAKIWTIS
  • LAKIWTIS
  • LAKIWTIS
  • ERGA
  • KEFETOS
  • ARXONTOXORIATIS
  • GIORTES
  • paramithia

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

  • ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ