ΕΝΑ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΓΛΥΚΑΤΖΗ ΑΡΒΕΛΕΡ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

   Καταξιωμένη, αξιοσέβαστη, πλήρης ευσήμων και τίτλων, αλλά και πλήρης ημερών, «έφυγε» η πιο διαπρεπής Ελληνίδα, που έφθασε μέχρι το πέμπτο αξίωμα της Γαλλικής Δημοκρατίας σαν πρόεδρος των Πρυτάνεων: η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ.

Για τις αρετές, τις γνώσεις, το συγγραφικό έργο κ.λπ. έγινε εκτενής αναφορά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Χρέος μας θεωρούμε, να αναδείξουμε μια άγνωστη σελίδα από την πολυσχιδή δράση της και την χαρισματική της παρουσία στο Περιστέρι, συνυφασμένη με το λεπτό χιούμορ που την διέκρινε.

   Ήταν μια βραδιά του 2022, όταν ο δήμαρχος Περιστερίου κ. Ανδρέας Παχατουρίδης είχε την ιδέα και την πρωτοβουλία να τιμήσει και να βραβεύσει την τεράστια και εξαιρετική προσωπικότητα, που ολοκλήρωσε ήδη στις 15.2.2026 την πολύτιμη προσφορά και παραμονή της στη γη, σε ηλικία 99 ετών, την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ.

Η τελετή - γιορτή έλαβε χώρα στο ασφυκτικά γεμάτο Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο του Δημαρχείου Περιστερίου. Παρόντες, ο Δήμαρχος Περιστερίου βέβαια, όλοι σχεδόν οι Αντιδήμαρχοι, Δημοτικοί και Κοινοτικοί Σύμβουλοι, εκπρόσωποι φορέων, συλλόγων, πολίτες κ.λπ.

Προηγήθηκε η προσφώνηση και η απονομή της τιμητικής πλακέτας από το Δήμαρχο Περιστερίου.

Ακολούθως παρήλασαν από το Βήμα αρκετές διακεκριμένες προσωπικότητες που εκθείασαν με σοβαρότητα και ρεαλισμό, το έργο, την προσφορά της στην ιστορία και τις επιστήμες, την καταξίωση της στην Ευρώπη και παγκόσμια, στον σπάνιο χαρακτήρα της, στο δυναμισμό της, στις τεράστιες γνώσεις της, στο συγγραφικό της έργο, στην αντιστασιακή της δράση, στην αγάπη της για την Ελλάδα, στον καλοσυνάτο χαρακτήρα της, στην απεριόριστη ευστροφία της και πλήθος άλλα.

Η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ παρακολουθούσε καθισμένη στην πρώτη σειρά, χαμογελαστή, χωρίς έπαρση, χωρίς επιδοκιμασίες αλλά και χωρίς αποδοκιμασίες, Όταν τελείωσαν οι ομιλητές, όλο το ακροατήριο χωρίς εξαίρεση, την παρακάλεσε να πει δυο λόγια σαν τιμώμενο πρόσωπο για την τελετή και την εμβληματική της Ειρήνης πόλη που την τίμησε.

Εκείνη αρνιόταν σεμνά και ταπεινά. Αλλά μπροστά στην γενική απαίτηση και επιμονή να ακουστεί, πήρε το μικρόφωνο και τι είπε; Τα παρά κάτω:  

«Αγαπημένε μου Δήμαρχε, αγαπημένοι μου Περιστεριώτισσες και Περιστεριώτες,

Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για την μεγάλη τιμή που μου κάνατε απόψε και σας αγαπώ πάρα πολύ.

Ωστόσο όλα αυτά που άκουσα μου φάνηκαν πολύ υπερβολικά και κάτι σαν… επικήδειοι…

Για να σας το πω αλληγορικά και πιο παραστατικά:

Όλα αυτά μου θύμισαν μια οικογένεια όπου ο σύζυγος ήταν ένας παλιάνθρωπος, γυναικάς, τσιγκούνης, βλάκας, τεμπέλης, άχρηστος, κακός οικογενειάρχης, και δεν συμμαζεύεται…

Πέθανε κάποια στιγμή και κατά τα τυπικά, ακολούθησε και η εξόδιος ακολουθία. Εκεί μπροστά στο φέρετρό του έκλαιγαν τα δύο μέλη της οικογένειάς του: η γυναίκα του και ο γιός του.

Η γυναίκα του, κάθε φορά που ανέβαινε και ένας ομιλητής και εκθείαζε τον «αδαμάντινο» χαρακτήρα τού εκλιπόντος, την φιλανθρωπία, την καλοσύνη, την εργατικότητα, την τιμιότητα κ.λπ. κ.λπ., αυτή δυσανασχετούσε κάπως ευγενικά, μέχρι που δεν άντεξε...

Γύρισε δίπλα στο γιό της και του είπε ψιθυριστά στα αυτί:

-«Για πήγαινε, βρε παιδάκι μου και άνοιξε λίγο το καπάκι της κάσσας, να δεις!

Μπας και μας στείλανε λάθος πεθαμένο»;

Η αίθουσα σείστηκε από το γέλιο και το ζωηρό και παρατεταμένο χειροκρότημα, για την ανυπέρβλητη και σπουδαία Ελληνίδα, που έστω και με αυτοσαρκασμό ξεδίπλωσε την σεμνότητα και την ταπεινοφροσύνη της.

Όλοι αποθέωσαν αυτήν την τεράστια χαρισματική προσωπικότητα, που έλεγε χαριτολογώντας:

«Στα 90 περπατώ, στα100 αν φθάσω, τότε θα σκεφθώ αν θα γεράσω»!

Αλλά δεν πρόλαβε «έφυγε» στα 99! Άφησε όμως παρακαταθήκες για πολλούς αιώνες στο μέλλον!

Αιωνία της η μνήμη…

Δημ. Λυμπερόπουλος

(Απομαγνητοφώνηση από εκείνη την τελετή βράβευσης)

(ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2026)