ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟΥ ΑΡΡΕΝΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ «ΤΟ ΚΛΟΥΒΙ ΚΑΙ Η ΦΩΛΙΑ» ΤΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ, ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΣΕ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΣΣΗΝΙΩΝ Δ. Α.
Η εκδήλωση που διοργάνωσε ο Σύλλογος Μεσσηνίων Δυτικής Αττικής, στο ΚΥΒΕ, είχε μια μεγάλη ιδιαιτερότητα: Δεν ξύπνησε τη νοσταλγία, ξύπνησε τον πόνο. Στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα κυριάρχησε μια επώδυνη αίσθηση, η οποία επιφανειακά μεν στεναχώρησε και νότισε με δάκρυ τα μάτια του ακροατηρίου, αλλά κέντρισε ενδόμυχα στον καθένα την καλοτυχία του, όσων γεύτηκαν το πατρικό και μητρικό χάδι και την οικογενειακή θαλπωρή.
Η ευγενική πρωτοβουλία της εκδήλωσης ήταν του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας, οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά του οποίου είχαν την έμπνευση να αναδείξουν την ιστορία του κτηρίου που στεγάζονται στην πρωτεύουσα της Μεσσηνίας. Στην πορεία ανακάλυψαν με έκπληξη στα αρχεία του, ένα Ορφανοτροφείο… «Βαστίλλη», μέσα στην οποία εκατοντάδες ορφανές τρυφερές ψυχές έζησαν το Γολγοθά τους με το βούρδουλα, τη βρισιά, την τιμωρία και την απονιά. Όλα αυτά τα παιδιά είναι σήμερα υποδειγματικοί γονείς και επαγγελματίες.
Η Διεύθυνση και τα παιδιά του Μουσικού Σχολείου, με την ευαισθησία που η μουσική διαπλάθει τα ήθη, αποφάσισαν να αναδείξουν αυτά τα άγνωστα γεγονότα από το κτήριο μαρτυρίου το οποίο εξευγένισαν. Έτσι ερεύνησαν, διασταύρωσαν και επικοινώνησαν με τους τροφίμους του Εθνικού Ορφανοτροφείου Αρρένων Καλαμάτας.
Αποτέλεσμα ήταν η συγγραφή ενός βιβλίου με τον εύστοχο τίτλο: «Το κλουβί και η φωλιά», το οποίο παρουσίασαν στο ΚΥΒΕ, με την βοήθεια και διοργάνωση του Συλλόγου Μεσσηνίων Δυτικής Αττικής.
Η βραδιά περιλάμβανε το συγκλονιστικό στοιχείο των μαρτυριών των παιδιών, που ανδρώθηκαν στο κολαστήριο του Ορφανοτροφείου, οι οποίοι αν δεν είχαν την ψυχική αντοχή στο κοκτέιλ θλίψης που προσφέρθηκε να προσθέσουν και την εύθυμη πλευρά των καταστάσεων που βίωσαν, οι προσκεκλημένοι θα αποχωρούσαν βαριά δύσθυμοι. Φυσικά η ανατροπή ήλθε και από την θαυμάσια εμφάνιση του καλλιτεχνικού συγκροτήματος του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας, που αποκατέστησε τις διαθέσεις.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Μεσσηνίων κ. Γεωρ. Πανόπουλος και ο αντ/δρος κ. Κώστας Πετρουλάκης χαιρέτησαν τους παριστάμενους και παρουσίασαν τους επισήμους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα έδωσαν το λόγο στο δήμαρχο Περιστερίου κ. Ανδρέα Παχατουρίδη, την δ/ντρια του Μουσικού Σχολείου κα Α. Φραγκιά, τον πρόεδρο των τροφίμων του τότε Ορφανοτροφείου Καλαμάτας κ. Δημ. Μπεζαντέ, οι οποίοι απηύθυναν χαιρετισμούς. Επίσης μίλησαν, ο π. δήμαρχος Περιστερίου κ. θεοδ. Δημητρακόπουλος, η καθηγήτρια φιλόλογος κα Ε. Ντινοπούλου, που αναφέρθηκε στη διαδικασία συγγραφής του βιβλίου και πολλοί τρόφιμοι του Ορφανοτροφείου, που περιέγραψαν εμπειρίες από τα δύστυχα παιδικά τους χρόνια.
Ο δήμαρχος Περιστερίου κ. Α. Παχατουρίδης, είπε μεταξύ άλλων: «Με τη σημερινή παρουσίαση του βιβλίου σας για το Εθνικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Καλαμάτας, το Μουσικό Σχολείο Καλαμάτας χαίρει των συγχαρητηρίων μας, που κατάφερε να φέρει στο φως ξεθωριασμένες αλλά και ευαίσθητες σελίδες του παρελθόντος, που γράφτηκαν από τα παιδιά εκείνα που η ζωή επιφύλαξε απώλεια γονεϊκής παρουσίας, που τους στέρησε την οικογενειακή στοργή και αγκαλιά και τα υποχρέωσε να γευθούν την ιδρυματική στέγη και τροφή.
Η πόλη της Καλαμάτας και ο Σύλλογος των Μεσσηνίων, που στους κόλπους του Δήμου μας εδρεύει και δραστηριοποιείται, πρέπει να είναι πολύ υπερήφανοι για τις υπηρεσίες και την πρωτοβουλία του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας.
Όπως επίσης και για τη σημερινή εκδήλωση, που αποτυπώνει συγγραφικά χαρίσματα και αρετές, αξιοπρόσεκτες και αξιέπαινες.
Ως Δήμαρχος Περιστερίου, σας συγχαίρω θερμά, επικροτώντας πάντοτε προσπάθειες και δράσεις όπως η δική σας, με ιδιαίτερο ανθρωπιστικό και πολιτισμικό απόηχο, όχι μόνον για τους παριστάμενους, αλλά και την κοινωνία μας ολόκληρη».
Η κα Α. Φραγκιά αναφέρθηκε στην όλη εξέλιξη της ιδέας των καθηγητριών κ.κ. Εύης Ντινοπούλου και Αικ. Κωνσταντινάκου και των μαθητών για την έρευνα και τη συγγραφή του βιβλίου.
Τέλος ο κ. Δημ. Μπεζαντές είπε μεταξύ άλλων: «Είναι αλήθεια, ότι στα πρώτα μας βήματα βιώσαμε τη δυστυχία, την έλλειψη της οικογενειακής θαλπωρής και παρηγοριάς στις δυσκολίες μας. Μας έμελλε να γνωρίσουμε το «χάδι» του βούρδουλα και να «χαϊδεύουν» τα αυτιά μας οι βρισιές, οι απειλές και η ταπείνωση.
Όμως η κακή πλευρά της ζωής έχει -σαν τα νομίσματα- και την καλή της πλευρά, ή μάλλον πολλές πλευρές, που τις δημιούργησαν, η ψυχική μας αντοχή και η αδελφική συνοχή μεταξύ μας.
Ο πόνος μάς δυνάμωσε και δεθήκαμε σε ένα σώμα και μια ψυχή, φτιάχνοντας, μέσα εκεί στο Ορφανοτροφείο, τη δική μας στέρεη οικογένεια, τη δική μας πατρική στήριξη και τη μητρική στοργή, την αλληλοβοήθεια ο ένας για τον άλλο.
Δημιουργήσαμε αργότερα τις δικές μας οικογένειες, στις οποίες δώσαμε στο πολλαπλάσιο, από αυτό που στερηθήκαμε. Κάναμε συζύγους και παιδιά, τα οποία αγκαλιάσαμε με περισσή αγάπη και φροντίδα.
Σήμερα ξανασυναντιόμαστε χάρη στην πρωτοβουλία των ευγενικών παιδιών του Εθνικού Ωδείου Καλαμάτας, που αποδεικνύοντας, ότι η μουσική εξημερώνει τα ήθη, ασχολήθηκαν με την ιστορία του κτηρίου που μας στέγασε τότε και τα στεγάζει σήμερα και σκαλίζοντας τα αποκαΐδια των παιδικών μας ονείρων, ανακάλυψαν αυτά που μας ένωναν.
Ξύπνησαν μνήμες, οι οποίες δεν μας βαραίνουν πια, γιατί διαγράφοντας τον κύκλο μας, βρήκαμε την αγάπη, την βιοποριστική μας διέξοδο, φιλίες που μας άγγιξαν, κάναμε οικογένειες, βρήκαμε ο καθένας την «φωλιά» μας, συμπληρώσαμε ό,τι μας έλειψε, γίναμε πολίτες αφοσιωμένοι στη νομιμότητα, πειθαρχημένοι και νικητές στις δυσκολίες της ζωής.
Το Ορφανοτροφείο της Καλαμάτας, που ήταν ο παιδικός μας «παράδεισος» μάς έκανε δυνατούς να στεκόμαστε χωρίς φόβο στην… «κόλαση», που ζούμε σήμερα και η οποία χειροτερεύει καθημερινά. Το Ορφανοτροφείο μάς έμαθε να μην αυτοκτονούμε μπροστά στη χιονοστιβάδα των συμφορών που μας πλήττουν, μας έμαθε να μαχόμαστε, να επιζούμε και να αισιοδοξούμε…
Γι’ αυτό και θέλω και πάλι να ευχαριστήσω θερμά το Σύλλογο Μεσσηνίων που οργάνωσε αυτή την εκδήλωση και κυρίως το Εθνικό Ωδείο Καλαμάτας, που η πρωτοβουλία του ξεπέρασε την φαντασία μας.
Γιατί δεν πέρναγε από το μυαλό μας, ότι μετά από τόσα χρόνια θα είχαμε την ευκαιρία να τονίσουμε σθεναρά, ότι όλα εμείς τα παιδιά του Ορφανοτροφείου, είμαστε ενωμένα και δυνατά. Δεν πέρναγε από το μυαλό μας, ότι στο κτήριο, στο οποίο κάποτε βασίλεψε η δυστυχία και η θλίψη, ο Θεός για να το εξαγνίσει, στέγασε την αρμονία, στέγασε παιδιά με ιδανικά, με ευγένεια ψυχής, με ευαισθησίες, που απέδειξαν ότι τιμούν το παρελθόν και που εγγυώνται, ότι θα λαμπρύνουν και το μέλλον»!
Το πρόγραμμα περιλάμβανε ακόμη: Προβολή της ιστορίας του κτηρίου, παρουσίαση φωτογραφιών από τη ζωή των παιδιών στο Ίδρυμα, ανάγνωση μαρτυριών των τροφίμων του Ορφανοτροφείου από παιδιά του Μουσικού Σχολείου, απόδοση τραγουδιών που είχαν συνθέσει οι τρόφιμοι και συναυλία από το Σύνολο Μοντέρνας Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας.
Έξω από την αίθουσα υπήρχε έκθεση φωτογραφιών και ντοκουμέντων από τη λειτουργία του ΕΟΑΚ.
ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ - Δ.Λ.
