ΑΡΩΜΑ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΦΟΝΤΟ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΚΩΝ/ΝΑΣ ΜΟΣΧΟΥ

Το νέο της βιβλίο, το 5^ο κατά σειρά, με τίτλο «Όσο υπάρχει Ανατολή», παρουσίασε η πολυγραφότατη συγγραφέας κα Κωνσταντίνα Μόσχου, στο Συνεδριακό Πολιτιστικό Κέντρο του Δημαρχιακού Μεγάρου, στις 17.10.2014.

Η αντιδήμαρχος Πολιτισμού κα Μαίρη Τσιώτα-Μάρκου καλωσόρισε τους παρευρισκομένους, αναφέροντας πως η συγγραφέας έχει την ικανότητα να γεμίζει την καρδιά και το μυαλό μας, κάνοντάς τα πλουσιότερα με τα δημιουργήματά της και πρόσθεσε: «Η παρουσίαση ενός βιβλίου είναι τόσο σημαντική, που κάποιος διστάζει να αποφασίσει να μιλήσει γι’ αυτό. Είναι όμως και απαραίτητη προϋπόθεση για να ακολουθήσει η ανάγνωσή του από εσάς. Εκεί, όπου όλες οι λεπτομέρειες της πλοκής ξετυλίγονται και σε οδηγούν να ανιχνεύσεις αυτό που συμβαίνει. Και δεν έχει καμία σημασία αν η υπόθεση του βιβλίου εκτυλίσσεται στο 1.050 μ.Χ. και αν οι πρωταγωνιστές ζουν στο ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος, γιατί το μυθιστόρημα αυτό είναι ένα αλληγορικό βιβλίο για μια αλλοτινή εποχή με λησμονημένους ήρωες και ξεχασμένα ιδανικά, όταν τα ιστορικά γεγονότα της εποχής, οι δολοπλοκίες του παλατιού, οι ύποπτοι επισκέπτες από την Πόλη, το μοναστήρι, η φτώχεια, οι δούλοι, ένας φόνος, έρωτες, πάθη και μίση συνθέτουν μια περίεργη ιστορία με φόντο το Μεσαίωνα. Πρόκειται για ένα συμβολικό μυθιστόρημα για την Ιστορία που επαναλαμβάνεται και θα επαναλαμβάνεται»…

Στη συνέχεια, η δημοσιογράφος κα Ελεονώρα Ορφανίδου, μέσα από ιστορική αναδρομή, καλύπτοντας ακόμη και την εποχή των Ακριτών, έδωσε σημαντικές πληροφορίες για το Βυζάντιο του Μεσαίωνα, καταλήγοντας στο εξής: «Στο ιστορικό ερώτημα τι είναι το Βυζάντιο απαντώ ότι είναι τρία πράγματα: Ρωμαϊκή νομοθεσία, Ελληνικός πολιτισμός και Ορθοδοξία. Και αν δεχτούμε τη θεολογική ερμηνεία, που θέλει την Ορθοδοξία να είναι η ελληνική εκδοχή του Χριστιανισμού, τότε το ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος είναι κατά τα δύο τρίτα επηρεασμένο από τον Ελληνισμό».

ΒΑΘΟΣ, ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ

Η συγγραφέας κα Μαρία Καλαπανίδα μίλησε για το βιβλίο και τους χαρακτήρες που επέλεξε η κα Κων/να Μόσχου, οι οποίοι έχουν βάθος, ιδανικά και αξίες και επεσήμανε το στοιχείο του αναπάντεχου που χαρακτηρίζει το μυθιστόρημα και το κάνει ενδιαφέρον.

Ο ζωγράφος κ. Δημ. Σκουρτέλης «έντυσε» εικαστικά την εκδήλωση με τους πίνακές του, που εμπνεύστηκε, όπως είπε και ο ίδιος, περισσότερο από τα τραγούδια της εποχής εκείνης και μας μίλησε γι’ αυτά: «Τα τραγούδια αυτά είχαν ήδη αρχίσει να ηρωοποιούν και να μυθοποιούν τους Ακρίτες, οι οποίοι ήταν πραγματικά πρόσωπα, αλλά στο μυαλό του λαού είχαν αποκτήσει υπερφυσικές ιδιότητες και δυνάμεις. Βρέθηκαν εικονογραφημένα σε κεραμικά πιάτα, εκ των οποίων μάλιστα μερικά έχουν βρεθεί κάτω από την Ακρόπολη και αναγνωρίζουμε σ’ αυτά στίχους σημερινών ακριτικών δημοτικών τραγουδιών. Η σημασία της εποχής, που περιγράφεται στο βιβλίο, είναι ότι παρά την εξαθλίωση και την παρακμή που διαπιστώνεται και είναι κοινά παραδεκτή, τα τραγούδια αυτά έχουν επιβιώσει ως τις μέρες μας και είναι στην ουσία τα πρώτα λογοτεχνικά δείγματα του νεοελληνικού πολιτισμού.»

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ

Στο τέλος, μίλησε η ίδια η συγγραφέας για το έργο της που είπε: «Ο λόγος που επέλεξα να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο θέμα είναι πως ένιωθα τελείως αδύναμη, έρμαιο κάποιων, που ήθελαν να μη μάθω ποτέ Ιστορία και μάλιστα μιας πολύ σημαντικής εποχής. Δεν ξέραμε και πολλά πράγματα για το Μεσαίωνα στο ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος. Φανταζόμαστε, λοιπόν, ότι οι άνθρωποι κυκλοφορούσαν τότε με σταυρούς και θυμιατήρια, δεν έπιναν, δεν είχαν μουσική, δεν γλεντούσαν. Μα είναι ποτέ δυνατόν να συμβεί αυτό σε Έλληνες;

Να, λοιπόν, η πρώτη αφορμή για να ψάξω και να μάθω. Και μετά ήρθαν κι άλλες εκπλήξεις για ήθη, έθιμα και γεγονότα που αναφέρω στο βιβλίο.

Αυτό, όμως, που μου προκάλεσε μεγαλύτερη έκπληξη είναι οι μεγάλες ομοιότητες εκείνης της εποχής με τη δική μας. Δεν σημαίνει ότι επειδή πια δεν κόβουμε μύτες και αυτιά, όπως στο Μεσαίωνα, σήμερα είμαστε καλύτεροι. Σήμερα μπορούμε να κάνουμε ακόμα χειρότερα πράγματα. Κόβονται κεφάλια και επιδεικνύονται σε εκατομμύρια τηλεθεατές. Ο άνθρωπος είναι το μεγαλύτερο θηρίο. Ας τον ημερέψουμε λίγο με το λόγο και την τέχνη που υπάρχει σε όλους μέσα μας και θα ανακαλύψουμε ξανά τον εαυτό μας.

Ο τίτλος του βιβλίου έχει διπλή ερμηνεία, γι’ αυτό είναι μια πρόταση που δεν τελειώνει. « Όσο υπάρχει Ανατολή»… Και μετά, τι; Όσο υπάρχει λοιπόν Ανατολή, θα υπάρχει και Δύση και αντίστροφα. Η Ανατολή έδωσε τα φώτα της στη Δύση για να αναπτύξει τον πολιτισμό της και τώρα γίνεται το αντίθετο. Η ζωή κάνει κύκλους. Μετά από τη δύση θα έρθει και η ανατολή. Και ανατολή σημαίνει ήλιος, φως, ελπίδα, αναγέννηση, χαρά».

Αποσπάσματα από το βιβλίο ανέγνωσε η ηθοποιός Θεώνη Τσούρμα. Οι προσκεκλημένοι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν το χορό της Κατερίνας Αθανασοπούλου, που με το λίκνισμά της τους μύησε στην ατμόσφαιρα του Βυζαντίου.

Παραβρέθηκαν στην εκδήλωση η δημοτική σύμβουλος κα Μαρία Αεράκη, ο αντ/δρος στον πολιτιστικό φορέα κ. Σάββας Αβραμίδης, η διευθύντρια της Δημοτικής Βιβλιοθήκης κ. Λιλή Καρκούλια, ο πρόεδρος και ο επίτιμος πρόεδρος της Μικρασιατικής Ένωσης Περιστερίου κ.κ. Βασίλης Τζιβίσκος και Τάκης Τικόπουλος αντίστοιχα κ.ά.

Λίνα Μπένου- ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ