Επιστολή του Λυκειάρχη κ. Θεοδώρου Παπαχαραλάμπους, προς τον σεβασμιότατο Μητροπολίτη Περιστερίου κ.κ. Χρυσόστομο, για το βιβλίο του:

«Η Ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι θέσεις Α. Νταβούτογλου»

Σεβασμιότατε,

Διάβασα με πολλή προσοχή το πόνημά σας για την ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις θέσεις του Α. Νταβούτογλου. Άστραψε μέσα μου μια σπίθα πατριωτισμού και εθνικής έξαρσης, σαν αυτές που αγγίζουν καίρια τις πιο ευαίσθητες χορδές κάθε ελληνικής ψυχής. Το έργο σας αυτό δεν υπογραμμίζει μόνο έντονα τη σωρεία των προβλημάτων, των μεγάλων αδικιών, αλλά και των άμεσων και έμμεσων συστηματικών επιθετικών ενεργειών της Τουρκίας εναντίον της χώρας μας, δεν αποκαλύπτει μόνο, σ’ όλες τους τις διαστάσεις, τις σκοπιμότητες και τις φανερές ή μυστικές μηχανορραφίες του νεοθωμανικού-μουσουλμανικού τόξου κατά της ορθοδοξίας και του ελληνισμού, της μακρόχρονης ιστορίας και του οικουμενικού πολιτισμού τους, αλλά και μας γεμίζει από αισιοδοξία, αγωνιστικότητα και υπερηφάνεια, αποτελώντας ταυτόχρονα ένα οξύτατο κέντρισμα, ένα διεγερτικό οίστρο, μια εθνική αφύπνιση, που με τις ιδέες, τις ορθολογικές κρίσεις και τις σωστές γεωπολιτικές αναλύσεις, συμπυκνώνει και αναδεικνύει τις προσδοκίες και τους μακρόχρονους πόθους και καημούς των Ελλήνων, για αποκατάσταση των ελληνικών δικαίων και της ιστορικής αλήθειας.

Αποτελεί ακόμη η έκδοση αυτή μια ισχυρή και καθαρή φωνή, που γίνεται σήμερα κραυγή, σε μια θολή και συγκεχυμένη εποχή, σε μια ‘‘υπνώττουσα’’ ισοπεδωμένη και αδρανούσα κοινωνία, χωρίς ιδανικά, αρχές και αξίες, χωρίς αγωνιστικό φρόνημα και πατριωτισμό, παρά το γεγονός, ότι τα διαχρονικά εγκλήματα – ανοσιουργήματα (διωγμοί, ξεριζωμοί, προσφυγιές) στην Πόλη, τον Πόντο, τη Μικρασία, την Κύπρο, το Αιγαίο, τη Βόρειο Ήπειρο, επιτάσσουν τον ελληνισμό να’ χει ‘‘πάντ’ ανοιχτά, πάντ’ άγρυπνα τα μάτια της ψυχής του’’. Άλλωστε ο κλήρος που έχει υποστεί κατά καιρούς τόσα και τόσα δεινά, βασανιστήρια και θυσίες, έχει πάνω απ’ όλους κάθε δικαίωμα λόγου και φωνής, προκειμένου να συμβάλει στην τόνωση του φρονήματος και την αποτροπή διαστρέβλωσης και παραχάραξης της ιστορικής αλήθειας.

Σήμερα, οι συχνές και προκλητικές παραβιάσεις θεσμοθετημένων διεθνών συνθηκών και συμφωνιών εκ μέρους γειτονικών μας χωρών (Τουρκία, Σκόπια), όπως είναι οι αρχές της αμοιβαιότητας, του σεβασμού των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, της διαχείρισης των Α.Ο.Ζ., της παράνομης διεκδίκησης ζωνών του Αιγαίου, αποτελούν όπως πολύ σωστά επισημαίνετε, κραυγαλέες περιπτώσεις αυταρχισμού, ετσιθελισμού και ανομίας.

Αλλά ένα είναι σίγουρο: Αν αυξηθούν και ενταθούν τέτοιες πατριωτικές φωνές και μάλιστα με τη βαρύτητα και το κύρος Ιεραρχών, τότε ο ελληνισμός θα ξαναβρεί τον παλιό του βηματισμό, το παλιό του πάθος, για να βγει στο ξέφωτο, στο οξυγόνο της ελευθερίας και των άλλων ελληνικών τμημάτων, που έχουν ακόμη το πρόβλημα του αλυτρωτισμού, πραγματώνοντας έτσι την ιστορική του δικαίωση και αποστολή.

Τελειώνοντας, Σεβασμιότατε, εύχομαι να είστε πάντα γερός και δυνατός, να κρατάτε ψηλά τη σημαία των απαράγραπτων ελληνικών δικαίων του ελληνισμού και του χριστιανισμού, να φωτίζετε και να καθοδηγείτε το ποίμνιό σας στο δρόμο της αγάπης, της ειρήνης, του καλού και του δικαίου, της αλήθειας και της ανθρωπιάς, στο δρόμο του καθήκοντος προς την πατρίδα και το έθνος.

Με σεβασμό, αγάπη και εκτίμηση

Θεόδωρος Παπαχαραλάμπους

(Φεβρουάριος 2015)