ΣΤΗΝ ΚΟΛΟΚΥΝΘΟΥ ΠΡΟΕΚΥΨΕ Η ΦΡΑΣΗ: «ΤΟΝ ΕΠΙΑΣΕ ΣΤΑ ΠΡΑΣΑ»!

Το ελληνικό κράτος βάδιζε ακόμη τα εφηβικά του βήματα, η Αθήνα είχε γίνει πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους και το εύφορο έδαφος που πότιζαν ο Κηφισός και Ιλισός τροφοδοτούσε τους ελεύθερους πια κατοίκους τους λεκανοπεδίου, με αγαθά, από τα ποιμνιοστάσια του Υμηττού και τα βουστάσια των Σεπολίων μέχρι τα κηπευτικά της Κολοκυνθούς.

Ορισμένοι βέβαια δεν είχαν ξεχάσει τις παλιές συνήθειες και ρήμαζαν τον τόπο με κλεψιές, παρανομίες κ.λπ. και ήταν σε ένα διαρκές κυνηγητό από την Χωροφυλακή.

Ένας από αυτούς, ονομαστός κακοποιός, ο Θοδωρής Καρράς είχε συστήσει μια συμμορία με άλλους όμοιούς του και τα βράδια άρπαζαν μπουγάδες, άδειαζαν κοτέτσια, έκλεβαν ποιμνιοστάσια, αλλά και ζαρζαβατικά που τα έδιναν σε πλανόδιους και τα πουλούσαν.

Ιδιαίτερα αγαπητά και σε ακριβή τιμή ήταν τότε τα πράσα, με τα οποία οι νοικοκυρές παρασκεύαζαν νόστιμες πρασόπιτες, σπανακόπιτες κ.ά.

Μεγάλη φυτεία με πράσα καλλιεργούσε τότε στην περιοχή γύρω από την εκκλησούλα της Παναγίτσας, ένας υπερήλικας, αλλά πολύ εύσωμος και ρωμαλέος παπάς, ο παπά Μελέτης Κολοκύνθης (από εκεί έμεινε και το τοπωνύμιο Κολοκυνθού), ο οποίος παράλληλα με τα θρησκευτικά του καθήκοντα έκανε και τις αγροτικές δουλειές στην περιοχή μας, που είχε μπόλικο νερό από τον Κηφισό και τα πηγάδια. Η αγροτική δουλειά τον είχε κάνει εξαιρετικά δυνατό.

Ο Καρράς έβαλε στόχο την πρασοφυτεία του παπα- Μελέτη και συχνά - πυκνά σε ακανόνιστες ώρες της νύχτας την επισκεπτόταν και την… ξάφριζε.

Αυτό είχε εξοργίσει τον παπά Μελέτη, που αποφάσισε να κοιμάται σε ένα ξαμόνι (μικρό σπιτάκι) του περιβολιού του, εκεί που σήμερα είναι περίπου το ΚΥΒΕ.

Μια βραδιά, που τα σκυλιά του έδειχναν ανήσυχα, ο παπά Μελέτης καιροφυλακτούσε, εντόπισε μια σκιά στο σκοτάδι και με μια βουτιά άρπαξε τον Καρρά καθώς έκλεβε τα πράσα.

Τον… χειροτόνησε, τον έδεσε και τον παρέδωσε το πρωί στην Χωροφυλακή.

Κατά την ανάκριση ο δράστης κατονόμασε τους συνεργούς του, συνελήφθησαν όλοι και ο τόπος ηρέμησε.

Ωστόσο από την τολμηρή ενέργεια του παπά Μελέτη Κολοκύνθη μάς έμεινε η φράση «τον έπιασε στα πράσα», που λέμε και σήμερα για όποιον πιάνουμε επ΄ αυτοφώρω.

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ