ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ Ο ΕΞΑΙΡΕΤΟΣ ΦΙΛΟΣ, ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗΣ, ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΑΝΤΑΛΟΣ

  Στις 29 Αυγούστου 2018, χτυπημένος από την επάρατη αρρώστια, έφυγε για το μεγάλο ταξίδι ο εξαιρετικός μας φίλος και γνωστός στους Περιστεριώτες, Γιάννης Πράνταλος.

 Η εξόδιος ακολουθία του εψάλη την 31.8.2018 στον Ι. Ενοριακό Ναό της ιδιαίτερης πατρίδας του, στο Δρακονέρι Μεσσηνίας, παρουσία πλήθους κόσμου, συγγενών, φίλων, συμπατριωτών και λοιπών παραγόντων του Νομού, εκπροσώπων της Μεσσηνιακής Αμφικτιονίας κ.ά., που τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, εκεί όπου αναπαύεται και η αείμνηστη σύζυγός του, η Νίκη.

 Ο Γιάννης Πράνταλος σαν Πρόεδρος του Συλλόγου των αποδήμων συμπατριωτών του, είχε εντυπωσιάσει όλα αυτά τα χρόνια με τις όμορφες εκδηλώσεις του Συλλόγου του, με πολλούς πάντα επισήμους προσκεκλημένους, κυρίως κατά την Εορτή του Αγίου Νεκταρίου, προστάτη του χωριού, τις θαυμάσιες ομιλίες του, τις βραβεύσεις της σπουδάζουσας νεολαίας τού χωριού, με την όμορφη κοινωνική εκδήλωση, που ακολουθούσε πάντα στη γραφική πλατειούλα του χωριού, κάτω από τα δροσερά πλατάνια.

 Πάντα πρώτος, γελαστός, ευχάριστος, ευγενέστατος, μαζί με την υπέροχη σύζυγό του, χάριζαν στους καλεσμένους τους ένα ζεστό, φιλικό, οικογενειακό περιβάλλον, αναμνήσεις που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη όλων μας.

 Ο Γιάννης Πράνταλος ήταν μια εξαιρετική προσωπικότητα, ένας ιδιαίτερα χαρισματικός τύπος ανθρώπου, με έμφυτη ευγένεια και καλοσύνη. Κοινωνικός στο έπακρο, γενναιόδωρος στις σχέσεις του, φιλότιμος στον υπέρτατο βαθμό, φιλόξενος, δοτικός πάντα, ειλικρινής, ντόμπρος, σταθερός φίλος, άνθρωπος που θυσιαζόταν για τον φίλο, για τον συμπατριώτη, για τον άνθρωπο.

 Ήταν ένας θαυμάσιος Μεσσήνιος συμπατριώτης, με απέραντη αγάπη για το χωριό του, για τη Μεσσηνία, για τον Σύλλογο του χωριού του, για τη Μεσσηνιακή Αμφικτιονία, για την οποία θα έδινε ακόμη και τη ζωή του.

 Ως Αξιωματικός του Σώματος της Αστυνομίας Πόλεων (της μετέπειτα Ελληνικής Αστυνομίας) έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως και αποδοχής, από τους ανωτέρους και τους κατωτέρους του, όπου έφθασε ως τα ύπατα αξιώματα.

 Ως Διοικητής επί πολλά χρόνια στο πολυδύναμο, δυσκολοδιοίκητο Τμήμα του Περιστερίου άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων στον κόσμο, αλλά και στις παντοειδείς αρχές και υπηρεσίες, με αποτέλεσμα το όνομά του να είναι ακόμη έντονα χαραγμένο στις καρδιές των ανθρώπων εκείνων.

 Ως μόνιμος Γραμματέας των Πειθαρχικών Συμβουλίων της Ελληνικής Αστυνομίας, επί σειρά ετών, ήταν δίκαιος, αμερόληπτος, αντικειμενικός, στην απονομή Δικαιοσύνης, βασανιζόταν κυριολεκτικά από την ιδέα μήπως και αδικήσει άνθρωπο.

 Ως Πρόεδρος του Συλλόγου Μεσσηνίων Περιστερίου, όπως και Πρόεδρος του Συλλόγου του χωριού του για πάρα πολλά χρόνια, είχε προσφέρει σπουδαίο πολιτιστικό και κοινωνικό έργο.

 Από τα πρώτα και τα βασικότερα στελέχη της Μεσσηνιακής Αμφικτιονίας, ως ταμίας για πάρα πολλά χρόνια, είχε δώσει πραγματικά την ψυχή του για την υπόθεση αυτή.

 Ήταν ένας αεικίνητος, ζωντανός άνθρωπος, με τεράστιες ψυχικές, αλλά και σωματικές δυνάμεις, παρά την προχωρημένη τα τελευταία χρόνια ηλικία του και την κλονισμένη υγεία του.

 Του είχε όμως «κόψει τα φτερά», η πρόωρη απώλεια της λατρευτής του συζύγου Νίκης, πλήγμα το οποίο δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει.  Το μαράζι αυτό τον οδήγησε προφανώς στη βαριά αρρώστια, από την οποία και «έφυγε». Μοναδική παρηγοριά, στήριγμα στη ζωή του ήταν η μεγάλη εκτίμηση του κόσμου στο πρόσωπό του και τα εκλεκτά παιδιά του και τα χαριτωμένα εγγονάκια του, τα οποία λάτρευε κυριολεκτικά.

 Τελευταία πράξη της ζωής του, με την οποία απέδειξε την απέραντη αγάπη του προς τη Μεσσηνία και την Αμφικτιονία, και με την οποία μας αποχαιρέτησε επίσημα, ήταν ο μεγάλος ετήσιος χορός της Αμφικτιονίας, στις 22.7.2018 στην παραλία της Μεσσήνης.

 Παρά τις αυστηρές συστάσεις των ιατρών να μην μετακινηθεί από την Αθήνα, λόγω της σοβαρά πλέον κλονισμένης υγείας του και παρά τις προτροπές όλων των φίλων του, αυτός επέμεινε. Η παρουσία του πληθωρική, όπως πάντα. Με τα εκατοντάδες γαρύφαλλα που μοίρασε σε όλο τον κόσμο. Με τις χαρακτηριστικές φιλοφρονήσεις του στους προσκεκλημένους, με τις ωραίες του χορευτικές φιγούρες, θύμιζε την όμορφη εκείνη βραδιά τον Γιάννη Πράνταλο των παλαιών εποχών, παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις του είχαν πλέον φθάσει σε οριακό σημείο. Ήταν ένα περίπου μήνα πριν τον θάνατό του…

 Αυτός ήταν ο τελευταίος, ο εντυπωσιακός αποχαιρετισμός του στη ζωή, στους φίλους, στην Αμφικτιονία, στη Μεσσηνία…

ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ αγαπημένε μου φίλε, συνάδελφε, αδερφέ ΓΙΑΝΝΗ. Έτσι θα σε θυμόμαστε για πάντα.

Αντώνιος Αγγελόπουλος

Αντιστράτηγος ΕΛ.ΑΣ. ε.α.

Καλαμάτα 26.9.2018

¨ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ – ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2018