Επίσης αναφέρθηκε σε πρόσφατα δημοσιεύματα της Εφημερίδας «Άγναντα Άρτας», όπου με το δικό του αμίμητο τρόπο, φέρνει στην επιφάνεια τα βιώματα και τη γλώσσα του παρελθόντος κατάλληλα συνταιριασμένο με τα προβλήματα του παρόντος.

Θύμισε επίσης, ότι το 2010 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό διηγήματος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, με τίτλο «Η ζωντανή αφίσα». Διάβασε αποσπάσματα από αδημοσίευτο αφήγημά του με τίτλο «Πλάγιασε στις ρίζες του» και μια στροφή από του ποίημά του «Αμφιλογίες».

«ΤΟΝ ΠΗΡΑΝ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ!»

Χειροκροτήθηκε θερμά το ποίημα του με τίτλο «Μαύρη απελπισιά!» που δημοσιεύτηκε το 2008, για την επικαιρότητα και την προφητικότητά του:

«Νιώθω κενός, νιώθω στεγνός, νιώθω ελαφρύς και άδειος!

Μου λείπουν τα οράματα, τα όνειρα, οι ιδέες...

Στραγγίσαν οι ελπίδες μου, ξεθώριασαν οι στόχοι,

το τούνελ δε φωτίζεται, μπροστά μου φως δε βλέπω,

κι η εμπασιά σφαλίστηκε κι έξοδος δεν υπάρχει!...

Μέσ' στο σκοτάδι ψηλαφώ, μίτο ν' αγγίξω να πιαστώ,

μήπως και βρω μια έξοδο, μήπως και αναβλέψω...

Εις μάτην όμως προσπαθώ. Τον πήραν τα λαμόγια!...»

ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΟΥΝ ΤΑ ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ ΑΠΟ ΤΟ «ΦΑΤΑΟΥΛΑ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ»

Την ίδια επιδοκιμασία είχε και η ανάγνωση ενός σχολίου του, που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 2011, για τον «Καλλικράτης», ο οποίος «στην εποχή του, τού καταμαρτυρούσαν πως έκανε πολύ λιγότερα από όσα έλεγε και δεν αναλάμβανε πρωτοβουλίες. Ζούσε και δρούσε υπό τη σκιά του Ικτίνου. Μου φαίνεται ότι και σήμερα τον «καπελώνουν» οι διορισμένοι γεν. γραμματείς των Αποκεντρωμένων Διοικήσεων. Του σερβίρουν τα αποφάγια του «Καποδίστρια», για να του κοτσάρουν και τη ρετσινιά του «φαταούλα». Όπως ακούγεται, του επιβάλλουν να «καταβροχθίσει» τα λίγα σχολεία και τις ελάχιστες δημόσιες Υπηρεσίες που απέμειναν σε μερικές ξεχασμένες περιοχές της χώρας μας που δείχνουν την εκεί, έστω και αναιμική αλλά πολύ χρήσιμη και συμβολική, παρουσία του κράτους. Ελπίζουμε να γλιτώσουν τα Τζουμέρκα από τη βουλιμία του»!

«ΑΠΟ ΤΗ ΤΖΟΥΜΕΡΚΙΩΤΙΚΗ ΛΑΛΙΑ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»

Ο κ. Κων. Μαργώνης αναφέρθηκε στην ξεχωριστή θέση που έχει η μελέτη του κ. Χ. Παπακίτσου, με τον τίτλο «Από την Τζουμερκιώτικη Λαλιά στη Λαϊκή μας Παράδοση», έκδοση του πρώην Δήμου Αγνάντων το 2006.

Όπως είπε: «Πρόκειται για την πιο αυθεντική καταγραφή του γλωσσικού πλούτου των Τζουμέρκων. Ο Συγγραφέας με σεμνότητα, το χαρακτηρίζει «λίγες σταγόνες λάδι στο καντήλι των τοπικών μας παραδόσεων για να διατηρηθεί, όσο γίνεται, αναμμένο το τρεμάμενο φως του». Ο μελετητής όμως θαυμάζει το μόχθο του συγγραφέα, που δεκαετίες ολόκληρες συγκέντρωνε όσα άκουγε, για να φτάσει σ' ένα πληρέστατο κατάλογο με ιδιωματικές λέξεις και να δώσει την ερμηνεία τους. Η εργασία αυτή προϋποθέτει μια σπάνια αρετή, την ανόθευτη αγάπη για τον τόπο, το καθήκον απέναντι στη μικρή πατρίδα.

Είναι μια απόπειρα καταγραφής της γλωσσικής ποικιλοχρωμίας, επαφής με τους ήχους των λέξεων, που παραπέμπουν σε εικόνες και τόπους των Τζουμέρκων, τη στιγμή που εξαφανίζεται η ακουστική σχέση των ανθρώπων με το παρελθόν».

«ΔΕΝ ΘΑ ΦΘΑΝΑΜΕ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΡΙΣΗ ΑΞΙΩΝ»

Στην αντιφώνησή του ο κ. Χρήστος Παπακίτσος, ευχαρίστησε θερμά την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών και τους προσκεκλημένους, για την εξαιρετική τιμή στο πρόσωπό του και τόνισε:

«Είμαι διπλά συγκινημένος και χαρούμενος: Πρώτον, γιατί ανέλαβε να παρουσιάσει το συγγραφικό μου έργο, σε τούτο το τέμενος των Μουσών, ο κ. Κ. Μαργώνης , ο οποίος αναγνωρίζεται ως ένας από τους εκλεκτότερους φιλόλογους, συγγραφείς και κριτικούς λογοτεχνίας του τόπου μας και τον ευχαριστώ θερμά.

Και δεύτερον, γιατί άκουσα τόσα πολλά και καλά λόγια που, συνήθως, λέγονται για εκείνους που δεν τα ακούνε. Και από όσους τα ακούνε, οι λίγοι κλαίνε και οι πολλοί γελάνε!

Μακάρι, την ενθάρρυνση που δίνετε εσείς στα μέλη της Ένωσής μας, να την έδιναν και οι γονείς στα παιδιά τους, οι δάσκαλοι στους μαθητές τους και η πολιτεία σε εκείνους τους υπηρέτες της που ξεχωρίζουν απ' τους πολλούς για την προσφορά και το ήθος τους. Αν γινόταν αυτό από καιρό, ίσως, δεν θα φτάναμε στη σημερινή πολλαπλή κρίση, που πρωτίστως είναι κρίση αξιών»!

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ