ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

Όσο η Ελλάδα θα γεννάει Κολοκοτρώνηδες,

τόσο αξίες, όπως της ελευθερίας,

της εθνικής τιμής και περηφάνιας

και της εθνικής αξιοπρέπειας,

θα μονοπωλούν την προέλευσή τους,

από τα αιματοβαμμένα πάτρια χώματα,

από τα πατριωτικά ιδεώδη και ιδανικά τούτης της χώρας.

Της ένδοξης πατρίδας μας.

Ένας ατίθασος,

αλλά παράλληλα και ένας τόσο περήφανος λαός,

εμείς οι Έλληνες,

την έννοια της ελευθερίας την έχουμε ακέραια κρατημένη, πολύ βαθιά μέσα στο DNA μας.

Εξ’ ου και το περίφημο

«Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή,

παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή»

του μεγάλου Έλληνα, Ρήγα Φεραίου.

Ο υπέρτερος αριθμητικά

εχθρικός δυνάστης και κατακτητής,

νόμισε πως θα μπορούσε να επιβληθεί,

μέσα από την ποσοτική υπεροχή του.

Έκανε το τραγικό σφάλμα όμως,

να υποτιμήσει το μυαλό, την ψυχή

και το σθένος των μεγάλων προγόνων μας.

Οι οποίοι δεν σταμάτησαν λεπτό,

να κρατούν τη σπίθα της λευτεριάς αναμμένη

και έτοιμη να πυροδοτήσει τον υπέρ πίστεως και πατρίδος αγώνα ψυχής, για την εθνική μας παλιγγενεσία.

 

ΟΡΘΟΙ ΚΑΙ ΑΤΡΟΜΗΤΟΙ. ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ

Ορθοί και ατρόμητοι

Γενναίοι και δυνατοί.

Ανυπότακτοι και τολμηροί μαχητές του ελληνικού γένους.

Έτσι στάθηκαν τότε,

απέναντι στον πρωτόγονο, τον λεηλάτη κατακτητή,

οι Έλληνες οπλαρχηγοί,

σηκώνοντας ψηλά το λάβαρο της εξέγερσης

για τη λευτεριά της πατρίδας,

στην Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας.

Και βροντοφώναξαν, με ένα στόμα και μια ψυχή,

την απόφασή τους «ή ελευθερία ή θάνατος».

Προτάσσοντάς την, ως φλογερή επιγραφή

πάνω στα στήθη τους και τα κορμιά τους.

Έτσι γράφεται η ιστορία

της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Με τον κοντυλοφόρο βουτηγμένο μέσα στο αίμα,

την αυταπάρνηση και την αυτοθυσία του Μιαούλη,

του Νικηταρά, του Μαυρομιχάλη, του Πλαπούτα,

του Καραϊσκάκη, του Διάκου, του Κανάρη.

Μέσα στης Μπουμπουλίνας και της Μαυρογένους,

την πύρινη πατριωτική φλέβα.

Όπως και τόσων άλλων,

μείζονος πατριωτικού μεγέθους, Ελλήνων.

Όπως και του μεγάλου όλων των εποχών,

του Αρχιστράτηγου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Έφιππε μεγάλε στρατηγέ,

στα Δερβενάκια δίνεις το τρανό της ιστορίας μάθημα,

στις στρατιές του Δράμαλη.

Διδάσκοντας μοναδικά τον κόσμο όλο

«πώς οι δούλοι γίνονται ελεύθεροι»!

 

ΣΥΣΣΩΜΟΙ, ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΜΟΨΥΧΟΙ

Όλα αυτά λοιπόν, γεννούν ένα βαρύ εθνικό χρέος.

Το οποίο, όλοι εμείς οι σημερινοί Έλληνες,

είμαστε υποχρεωμένοι να το σηκώνουμε

ευθυτενείς και αλύγιστοι.

Και σε κάθε του ανάγκη,

να ανταποκρινόμαστε σύσσωμοι, ενωμένοι και ομόψυχοι.

Χωρίς δεύτερη σκέψη.

Χωρίς παλινδρόμηση.

Χωρίς δικαίωμα ή δυνατότητα λιποταξίας.

Με εσάς ιδίως, τη νέα γενιά,

του Περιστερίου και της Ελλάδας,

παιδιά και νιάτα μας, μαθητικά και αγαπημένα,

διαδόχους και πρωτοστάτες

στην παραλαβή από τους ηρωικούς προγόνους μας,

της βαρυσήμαντης σκυτάλης,

της Ελληνικής ιστορίας.

Δημιουργική προσπάθεια, ήθος, επιμονή,

διάκριση, πρόοδος και πρωτοπορία,

τα όπλα της φαρέτρας σας

για τον δύσκολο, τον απαιτητικό,

ποτέ όμως ακατόρθωτο αγώνα,

του αύριο και του μπροστά.

Για τον αγώνα της ελπίδας, της δύναμης

και της ακλόνητης πίστης

για επιτυχία, για νίκη και μόνον.

Συμπολίτισσες και συμπολίτες μας,

Περιστεριώτισσες και Περιστεριώτες,

οι σημερινές εμπόλεμες και επώδυνες συνθήκες,

που βιώνουν δυστυχώς, συνάνθρωποί μας,

παρά τον 21ο αιώνα τον οποίο διανύουμε,

επικαιροποιούν στο έπακρον,

το νόημα για την ελευθερία, την ομόνοια,

την ειρηνική και πολιτισμένη συνύπαρξη

όλων των λαών του πλανήτη.

 

ΗΧΗΡΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Ηχηρό το μήνυμα της απελευθέρωσης

και της παλιγγενεσίας του Ελληνικού έθνους.

Με το 1821,

με όσα συγκλονιστικά μεταδίδει και εκπέμπει,

για την απόρθητη αξία της ελευθερίας

και της ευημερίας ανθρώπων και λαών,

να αναβιώνουν ολοζώντανα, πιο παραστατικά

και πιο συμβολικά από ποτέ.

Ζήτω η Ελλάδα!

Ζήτω η ελευθερία!

Ζήτω στην ανδρεία και τη μνήμη

όλων των Ελλήνων αγωνιστών του 1821!

Που έπεσαν υπέρ πατρίδος!

Υπέρ της ελληνικής τιμής και αξιοπρέπειας!

Υπέρ των οσίων και των ιερών

του ενδόξου ελληνικού γένους!

Ζήτω και στους Έλληνες του 2022!

Με απτόητο και αλώβητο το εθνικό μας φρόνημα,

με σύνεση, ευαισθησία

και τα μέγιστα ενεργοποιημένο το αίσθημα αλληλεγγύης, να δώσουμε για άλλη μια φορά,

τα φώτα της ιστορίας μας, του πολιτισμού

και του ανθρωπισμού μας.

Και να σταθούμε όπως ακριβώς πρέπει και τώρα,

δίπλα στην κραυγαλέα ανάγκη

των συνανθρώπων-αδελφών μας,

που δοκιμάζονται σκληρά,

κάτω από τόσο απάνθρωπες

και ανεπίτρεπτες για τον αιώνα μας,

συγκυρίες και συνθήκες.

Σας ευχαριστώ.

 

(Δελτίο Τύπου Δήμου Περιστερίου)

 

(ΜΑΡΤΙΟΣ 2022)