ΕΝΑ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΣΤΕΡΗΣΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΤΕΣ, ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΠΟΥ ΧΩΡΑΓΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ, ΤΗΝ ΠΙΤΣΑ ΞΕΚΑΛΑΚΗ!

Δεν είναι τραγικό και άδικο, να εγκαταλείπεις τα δέκα εγγόνια και τις τρεις οικογένειες των παιδιών σου, για τις οποίες επί 80 χρόνια έδωσες την ψυχή σου, και αυτή η δυνατή ψυχή να χάνεται στην άσφαλτο, εξ αιτίας ενός αδιανόητου τροχαίου δυστυχήματος; Ασφαλώς ναι!

 Ε, τέτοια ισοπεδωτικά αιφνιδιαστική απώλεια δεν έπρεπε να επιφυλάσσει η μοίρα στην κυρα- Παναγιώτα (Πίτσα) Ξεκαλάκη. Είναι απαράδεκτο, έξω από κάθε λογική…

 Στις 17.6.2015 η κυρα- Πίτσα επιχείρησε να διασχίσει τη Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως, που εκεί κοντά στην Περιφέρεια είναι «καρμανιόλα» και δεν φανταζόταν, ότι βάδιζε προς το μοιραίο ραντεβού του καλού με το κακό…

 Ήταν δυναμική, εργατική, αλτρουίστρια, σεμνή, αγαπητή στη γειτονιά, με ένα χαρακτήρα καλοσυνάτο, που συνδύαζε τη Σπαρτιάτικη λιτότητα με την λακωνική επικοινωνία, κάθε φράση της και απόφθεγμα…

 Η κυρά Πίτσα το γένος Αλικάκου, τελείωσε το 6τάξιο Γυμνάσιο στο Γύθειο, πέτυχε στην Παιδαγωγική Σχολή, εργάστηκε για χρόνια σαν δακτυλογράφος και παράλληλα εκτόνωνε την κοινωνική της δράση σαν κατηχήτρια και εθελόντρια σε ανθρωπιστικές οργανώσεις. Μέχρι που το 1960 διασταυρώθηκε ο δρόμος της με εκείνον του Ρεθυμνιώτη Κρητικού Αναστάση Ανδρ. Ξεκαλάκη, άνθρωπου με άλλη κουλτούρα αλλά με την ίδια αγωνιστικότητα και αντίληψη για το πώς με όπλο την αγάπη, κερδίζονται οι μάχες της ζωής.

 Απέκτησαν τρία παιδιά: τον Ανδρέα, τη Φερενίκη και την Ελένη που της χάρισαν δέκα εγγόνια! Τι ευτυχία! Τίνος το φθόνο όμως προκάλεσε; Ήταν μια ταπεινή, γλυκύτατη, χαρισματική μάνα – αγωνίστρια. Τι γύρευε από τη ζωή; Η καρδιά της να ζεσταίνεται από την λατρεία δέκα εγγονιών. Ζήταγε πολλά;

 Με έμφυτη την κλίση της παιδαγωγού και με γνώμονα τον βιωματικά Ορθόδοξο τρόπο σκέψης, συμπεριφοράς και λατρείας, με μια αγκαλιά που χώραγε τους πάντες, μεταλαμπάδευσε όχι μόνο στην οικογένειά της και τα εγγόνια της αλλά και ευρύτερα, την αξία της έντιμης χριστιανοκοινωνικής ιδεολογίας.

 Η παρουσία της οικογένειας Ξεκαλάκη στο Ρουπάκι, χάρη την κυρά Πίτσα, ήταν ένα καμάρι, ένα πρότυπο. Σε κάθε σπίτι για μια 60ετία ήταν η «δεύτερη μάνα». Γι’ αυτό και η κεραυνοβολημένη γειτονιά της, οι συγγενείς, φίλοι και γείτονες, με άφατη θλίψη τη συνόδευσαν στον Αϊ Βασίλη να συναντήσει το ταίρι της, που είχε φύγει από το 1998.

 Η κυρά Πίτσα Ξεκαλάκη είναι ένας από τους «θησαυρούς», που κρύβει πλέον στα σπλάχνα της η Περιστεριώτικη γη, εκεί στο Κοιμητήρι του Αϊ Βασίλη. Γι’ αυτό και επειδή οι συμβουλές, τα πονήματα της καρδιάς, του πνεύματος και του αγώνα της ζωής της έμειναν παρακαταθήκη στο «Άριστα 10» που άφησε πίσω της, η μνήμη της θα είναι αιώνια!

 ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

 Όλους όσους με οποιονδήποτε τρόπο μάς συμπαραστάθηκαν στη μεγάλη θλίψη μας για τη απρόσμενη απώλεια της αγαπητής μας μητέρας και γιαγιάς

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΞΕΚΑΛΑΚΗ

ευχαριστούμε θερμότατα.

Τα παιδιά: Ανδρέας, Φερενίκη & Ελένη, τα εγγόνια οι λοιποί συγγενείς.

*

 Το 40ήμερο Μνημόσυνο για την ανάπαυσή της ψυχής της Παναγιώτας Ξεκαλάκη, θα τελεσθεί στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό της Ευαγγελιστρίας Περιστερίου, την Κυριακή 26 Ιουλίου 2015, στις 10:45 π.μ., αποτελώντας ένα προσκλητήριο τιμής στη Μνήμη της.